Bir deli sevdadır sardı başımı,

Bu ufuklar bana dar gelir gayrı!

Zehir ettim ekmeğimi aşımı,

Vuslatı beklemek “zor” gelir gayrı!

Takıldım peşine uçar giderim,

Bütün batıllardan kaçar giderim,

Atiye ümitler saçar giderim…

Eli bağlı durmak, ar gelir gayrı!

Öyle bir dava ki, aşık olmak az,

Mecnun olmak gerek ki duyulsun haz,

Leyla’lar yapsa da binbir naz, niyaz,

Bize Mevla yolu, yar gelir gayrı!

Gönlüm deli dolu sığmaz kabına,

Dileğim yücelir Mevla katına

Kurban olam doksan dokuz adına

Aşkın yüreğime nar gelir gayrı!

Ne makam, ne mevki, ne şöhret, ne şan,

Ne mal-mülk, ne servet, ne lüks, ihtişam,

Aç bîilaç gezerken Resul-i Zîşan;

Kuru ekmek bana kar gelir gayrı!

Bir Çığır Öyküsü kitabından…