Sevgili yavrum,

Şimdi ellerimden tutuyorsun bana aşk kadar yakın; her dem bir şeyler anlatıyorsun lütfe dair, kudret’e dair, aşk’a dair. Surete yansımış aşk diyebiliyorum sevgine.

Şimdi ellerimden tutuyorsun; sıkıca, mahsunca. Tutuyorsun ve gözlerime bakıyorsun, öyle eminim ki terk edilmeyeceğimden, sadakatinden, samimi sevginden. Öyle eminim ki beklentinin sadece sevgi ve merhamet olduğundan. Öyle eminim ki sevginin harflerle anlatılmayacağından.

Şimdi ellerimden tutuyorsun ve adımlıyorsun; adımlarımı saya saya..Ellerimden güç alarak yürüyorsun; belki de canımdan güç alarak. Her halini izliyorum; dudaklarımın arasından fısıltı gibi akıveriyor şu sözcükler; yaşama gayreti işte… Biz de bu yolların seferberiymişiz bir zamanlar; ama geçmiş gitmiş yıllar. Ardımızda kalmış masumluğumuz, sevdanın suretine bürünmüş ahvalimiz. Ardımızda kalmış ruhlarımız…

Şimdi ellerimden tutuyorsun ve yaşama tutunuyorsun büyük bir gayretle. Rabbim hayretimi artırıyor; şükrümü artırıyor. Her yeni güne yeni kelimeyle başlıyorsun. Umarım her güne şükürle devam edersin yavrum. Her dem aşk’a yürürsün; aşk’a tutunursun.

Biliyorum yavrum anlayamıyorsun şimdilerde beni; ama sözün aşk’a tutunma gayretini görebildiğin zaman anlayacaksın ki aslında bir zamanlar sen de annenin yüreği için aşk’ın en taze haliydin.

Sen hiç mahsun olmayasın benim cennet kokum; sen hiç üzülmeyesin, mahkûm olmasın yüreğin bağrında ve hiç pişman olmayasın ömründe. Huzurlu olasın her dem; namazında daim olasın.

Seni emanetleri yanında zayî etmeyene emanet ediyorum. Ahlâkını, edebini de rabbimin ‘’rabb’’ sıfatına emanet ediyorum…

 Senin için meryemî bir sükûtu duayla besliyorum ben :             

‘’rabbim /hem de/ onu rızana layık olanlardan kıl’’

(Meryem suresi 5-6)

Amin

Nokta!