Körpe Kalemler

İçimdeki Issızlık



Düşünce düşüncenin ellerine

Bir hece düşledim bu gece

Dolasın martılar beni dillerine

Hayat silah bıraksın, yine öpsün narince.

 

Sakız çiğnemiş bulutlar da biri

Üstüme üstüme geliyor, hem de delice

Freni patlamış araba gibi

Gökten bir zaman yağar demiştim size.

 

Sıradan her cümle zihnimi yumrukluyor

Bir sıfır önde kelimeler bu ringde

Gidenin hep yerine birileri geliyor

Yatarak geziyorum, uyuyamam bu seste.

 

Hıçkırık tutmuş altımdaki caddeyi

İki büklüm giderken halimi gören

Taşlar anlıyor sanki her şeyi

Günler geçiyor sessizce turnikeden.

 

İnsanda yaprak gibi takvimlerden kopuyor

Bir tutkal tutuyor sadece bizleri

Yüklü bulutların gözleri doluyor

Ağlıyor perşembe ve cumartesi günleri.

 

Öğütleri tutmuyor, unutuyor zihnim

Hızlı geçiyor sözcükler seri

Özlüyor hep olmayı dingin

Iskalıyor beni hayat dedikleri.

 

Yine aklımdan bir şeyler kaçmış

Karıncanın kalmamış gidecek yeri

Kıbleye dönüp elini açmış

Affet Allah’ım döndüm ben geri..

Abdullah Kibritçi
Yazdır   Pencereyi Kapat